Stap 2
Op het internet vond ik:
Geluid is trilling: iets beweegt heen en weer en dat hoor je als geluid. Die beweging is vaak zo klein en snel dat je hem niet goed ziet of voelt. Met experimenten kun je dat zichtbaar maken, bijvoorbeeld met een stemvork die water laat bewegen en spetteren omdat hij trilt.
Veel instrumenten maken geluid met snaren, zoals een gitaar of een piano. Als een snaar trilt, hoor je een toon.
Een sonometer is speciaal gemaakt om dit te onderzoeken. Al meer dan 2000 jaar geleden deed Pythagoras (bekend van de stelling van Pythagoras) dit met snaren. Door de snaar korter, langer of strakker te maken, verandert de toon. Zo ontdek je hoe trilling en geluid samenhangen.
Ik heb even opgezocht hoe zo’n monochord zou klinken. Dit filmpje is wel goed.
Laatst was ik dus op een feestje met harde muziek, en die lage tonen voelde je gewoon in je lichaam dreunen. En als ik mijn hand op mijn keel leg en geluid maak voel ik mijn stembanden trillen. Grappig eigenlijk, bij lage tonen voel je dat vaak beter dan bij hoge, dat merk je meteen als je het zelf probeert.
In dezelfde vitrine staat een bel in een stolp. Cornelis kon hem blijkbaar niet meer horen toen de lucht eruit werd gehaald. Raar eigenlijk, want die bel trilt nog steeds.
Waarom hoor je dan niets?
Ik heb hier een filmpje over gezien.
Als de lucht uit de stolp wordt gehaald, ontstaat er een vacuüm. Een vacuüm is een ruimte waar (bijna) geen lucht in zit. Het belletje binnenin trilt nog steeds, maar toch hoor je geen geluid meer. Dat komt omdat geluid niet vanzelf van de ene plek naar de andere gaat. De trillingen moeten zich ergens doorheen kunnen verplaatsen. Meestal gebeurt dat via lucht. Zonder lucht kunnen de trillingen je oren niet bereiken.
Geluid kan zich wel door materialen verplaatsen, zoals muren of glas, maar zonder lucht hoor je het in deze stolp dus niet.
Daarom heb je lucht nodig om geluid te kunnen horen.
